Semesterstart overleefd

Het waren twee uiterst drukke weken, maar ik heb het overleefd. Het semester is hier weer van start gegaan, en de eerste semesterweken zijn traditioneel de drukste. 'Druk' is in mijn huidige leven een rekbaar begrip - het wil zeggen dat ik eens níet om half vijf naar huis kan. Vorige week maandag doken 22 enthousiastelingen op voor de intensieve cursus Nederlands. En intensief betekent in deze context echt wel intensief, zowel voor hen als voor mij. Het was een erg leuke groep, en ik heb er toch weer een zestal kunnen warm maken voor de vervolgcursus, die volgende week van start gaat.
Enig minpunt van de voorbije twee weken was mijn eigen dommigheid. In een plotse aanval van naastenliefde besloot ik om donderdag bloed te gaan geven. Hoe zwaar kan het zijn, dacht ik, en ontblootte rond 10u15 de rechterarm. De verpleegster vroeg bezorgd of ik een dag vakantie had genomen, waarop ik antwoordde dat ik pas 's namiddags moest gaan werken (de les was van 16u tot 18u). Ze drukte me ook op het hart om geen zware fysieke inspanningen te doen die donderdag - maar dat ben ik sowieso slechts zelden van plan. Nu goed, het tappen ging lekker, ik kreeg een stukje marsepein met chocolade errond en een glas appelsap, en een half uur later was ik busgewijs weer op weg naar kantoor. Maar rond 14 uur sloeg het noodlot toe: ik werd ongelofelijk slapjes, en kon me nauwelijks naar de keuken slepen om wat koffie te zetten. De les was dan ook een behoorlijk fiasco: ik kon niet blijven rechtstaan, praatte beduidend langzamer dan anders, en werd door de klas - had ik het gevoel - nogal scheef bekeken. Ik heb me dan uitgebreid verontschuldigd, en ervoor gezorgd dat ik vrijdag weer helemaal toppie was. De laatste les - eergisteren dus - verliep dus weer even dynamisch dan de andere acht (donderdag niet meegerekend), en we zijn in schoonheid geëindigd. Dubbele schoonheid, want één van de studenten had taartjes bij, een andere Cote d'Or-chocolade. Je hoort mij dus zeker niet klagen!