Ik ben weer thuis in Denemarken, en het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad, dankzij de nozems van Graspop, Dessel. Ik had er maar halvelings bij stilgestaan, maar gisteren stond de grote uittocht op het programma van Graspop. Dat betekende dat er miljoenen mensen stonden te wachten op het perron van Mol, die allemaal de trein in wilden waarmee ik richting Antwerpen aan het sporen was. Ik had me helemaal vooraan gezet, en gelukkig waren ze allemaal te moe om zich in onze wagon te komen hangen, maar het opstijgen duurde toch al snel een kwartier. En vanaf toen begon mijn maag samen te trekken... In Berchem gooide ik me met alle macht het perron op, om daar mijn aansluiting naar Brussel te zien wegrijden. Tien minuten wachten, wat geen ramp was, maar daardoor miste ik wel mijn aansluiting in Brussel-Noord naar de luchthaven, en ik had maar een half uurtje extra tijd ingecalculeerd. Om 14u05 moest ik ingecheckt zijn, en om 13u56 kwam mijn trein in Zaventem aan. Ik wil niet weten over hoeveel tenen mijn koffer gereden is bij mijn weg opwaarts naar de vertrekhal. Daar aangekomen stormde ik naar de eerste de beste rij van Brussels Airlines, maar ik werd meteen teruggefloten door een blonde del die mij vroeg of ik B-flex reisde. De vraagtekens stonden overduidelijk op mijn gezicht, want toen gebruikte ze gewone mensentaal voor mensen die de prijzenrevolutie bij Brussels Airlines niet van nabij hebben gevolgd, en vroeg met een van verachting druipende stem: reist u business class? Ik moest ontkennend antwoorden, en werd naar de volgende rij doorverwezen, alwaar opnieuw miljoenen wachtenden voor mij waren. Daar stond alweer een del alles in goede banen te leiden, en met licht hysterische stem meldde ik haar eloquent: ik ben te laat!! De del hield het hoofd koel, en leidde me alsnog naar de check-in balie van business class, excuseer, B-flex, en om 14u06 was ik ingecheckt. Volgende keer toch maar een trein vroeger nemen...
De rest van de reis verliep voorspoedig, en om 21u15 reed ik al treinend Århus in de gutsende regen binnen. Het was net alsof ik in die twee weken België een seizoen had overgeslagen: het was lekker zomers toen ik vertrok, en gisteren kon het niet herfster. Onze kelder is zelfs ondergelopen. Maar vandaag is het leven weer mooi, want ik heb echte Deense aardbeien op de kop kunnen tikken. Het moet gezegd, ze zijn niet zo lekker als de Haspengouwse, maar smullen is het toch!
De volgende dagen staat uiteraard mijn verhuis op het programma. Ik heb besloten om alles in omgekeerde volgorde te doen: vandaag heb ik alvast de autoriteiten en de post laten weten dat ik op het punt sta te verkassen. En dat onder het mom dat als de autoriteiten het weten, er dan niks meer mis kan gaan. Morgenavond trek ik naar de Ikea op prospectie, om dan (hopelijk) zondag mijn spullen te verhuizen, volgende dinsdag echt te gaan kopen in Ikea, en hopelijk woensdag of donderdag de meubels thuisgeleverd te krijgen. Spannend!
