Ik kom net terug van mijn examen Deens. Ik vermoed dat het taalinstituut een complot heeft gesmeed met Dansk Folkeparti (de Deense evenknie van Vlaams Belang, alleen met nog meer invloed) om buitenlanders zo snel mogelijk buiten te krijgen: taaltesten van meer dan drie uur afnemen! Voor ik in een herstellende coma ga, even kort een verslag.
We begonnen met een luistertest, die bestond uit drie delen. In het eerste deel kwamen vooral cijfers aan bod - dat klinkt misschien een beetje te lagere school, maar cijfers in het Deens zijn verdomd lastig: ze tellen niet in tien- (zoals elke normale Europeaan, met uitsluiting van de Fransen, maar ik zei dan ook normaal), maar in twintigtallen. Daardoor lijken hun cijfers in de verste verte niet op die uit andere Germaanse talen. Het tweede deel ging over een jonge griet die een alternatieve kleuterschool had gesticht, en de derde tekst gaf het woord aan onze vriend Kenneth, die elke dag in de fitness te vinden was om zich rot te trainen.
Daarna kwam het ergste deel: schrijven. We kregen twee opdrachten van elk 45 minuten, en dat is verdomd lang en hard na een lange werkdag. Bij de eerste opdracht heb ik me een beetje laten gaan. We mochten kiezen: een verslag van een schoolfeest (boring!) ofwel een tekst schrijven die eindigde met de zin: "Dat was de grootste verrassing van mijn leven!" Achter de twee kernwoorden uit die zin (verrassing en leven) ontwaarde ik twee dieperliggende motieven: de grens tussen leven en dood, en uiteraard verjaardag (wie ziet de link niet?). Ik dacht: ik doe eens wild en schrijf een sprookjesachtig spookverhaal, we zitten ten slotte in het land van de kleine zeemeermin. Ik begon verwoed te schrijven over Mozarts geest die op vakantie trekt naar Zweden, maar wiens visum niet wordt goedgekeurd door de Zweedse douane. Hij blijft dan maar in Denemarken en besluit naar Odense te trekken, omdat hij van horen zeggen heeft dat daar een bekende Deen geboren was, en misschien hing die daar ook ergens te spoken. Hij trekt naar het geboortehuis van H.C. Andersen, maar daar valt niets te beleven. Hij zet zich in een zetel, dommelt wat in, en schrikt opeens wakker, want daar komt H.C. binnen met een verjaardagstaart, luidkeels het traditionele Deense verjaardagslied zingend. H.C. had namelijk through the grapevine gehoord dat Mozart op weg was naar Odense, en wist uit de celebrity-column uit het spokenroddelblad dat Mozart net die dag jarig was. Mozart was overgelukkig, want dat was de mooiste verrassing uit zijn leven, wat extra straf is aangezien hij al bijna 250 jaar leeft! Of het extra punten oplevert, weet ik niet, maar ik heb me in elk geval geamuseerd met het verhaal.
Daarna was mijn energie wel zo goed als verbruikt. De twee tekst werd een pleidooi voor het gebruik van bio-producten in de schoolkantine. Niet eenvoudig om in 45 minuten daar een Deense tekst over te schrijven, maar ik heb wat geleuterd over de ecologische voetafdruk waar tegenwoordig iedereen het over heeft, en zo kwam ik ook het minimum aantal woorden.
Dan pauze, en daarna nog wat leesstukjes. De concentratie was bijna volledig weg, en ik kan met de beste wil van de wereld niet meer zeggen waar de leesteksten over gingen. Iets met de metro, en ook iets over vikingen... Ik denk dat dat ook wel goed ging, maar dat zullen we donderdag weten, dan krijgen we het resultaat. Als ik voor dit hele deel geslaagd ben, mag ik volgende week donderdag de mondelinge test afleggen. Duimen!
