Lenteschoonmaak

Na een week met stralend blauwe hemels en een stad vol krokusjes, kriebelde het vandaag... Tijd voor een grote schoonmaak! Ik heb mijn kamer grondig onder handen genomen, en de inrichting helemaal veranderd. Je kan altijd hier gaan kijken om te bewonderen hoe het er nu uitziet!

De rest van de week was overigens behoorlijk vermoeiend: ik heb de hele week een ph.d.-cursus meegevolgd. Elke dag werd ons zes uur lang (van 10 uur tot 16 uur) een stuk van de wondere wereld der linguïstiek ontsluierd. Het meeste was herhaling van wat ik in een ver verleden op Germaanse heb bijgeleerd, maar het was toch leuk om alles nog eens op te frissen. We waren met z'n negenen, en het was best een gezellige boel. Godzijdank was er nog een andere buitenlandse in de groep, zodat het meeste in het Engels verliep. Anderhalve dag heb ik wel les gehad in het Deens, en hoewel het heel goed ging, was ik die avonden nog moeder (jeps, ook met het Nederlands gaat het nog steeds fantastisch) dan anders. Al bij al een vermoeiende maar leuke week!

En nu kan ik weer langzaamaan beginnen aftellen: nog twee weken, en dan land ik weer voor een weekje in België. Ik kijk er al erg naar uit! Maar, zo hoorde ik gisteren op het nieuws, moeten we eerst nog wat sneeuw volgende week overleven. Sneeuw???!!!! Ik heb mijn part wel gehad, en ik ben nu al zo gewoon aan het mooie lenteweer dat het wat mij betreft zo mag blijven tot aan het begin van de zomer, die liefst half mei begint... dat is toch niet te veel gevraagd?

Mijmeringen van een lentedag

De krokusjes bloeien (bijna), de vogeltjes zingen, en iedereen jubelt "Halleluja", want de lente is in het land! Ik kom net terug van een lange wandeling, die deels recreationeel en deels functioneel was. Vorige begaf namelijk de achterband van mijn fiets het voor de tweede keer in twee weken tijd, net toen ik in het verre Åbyhøj bij Martina aan de feestdis zat. Die avond was het te laat om met de fiets in de hand te voet af te dalen naar daar waar de beschaving begint (lees: Århus C), en vorige week zondag had ik geen tijd (lees: geen zin) om mij weer naar Åbyhøj te begeven. Eén keer platteland per week is meer dan genoeg! Maar goed, vanmorgen priemden de zonnestraaltjes tussen de stellingen voor mijn raam door, en wist ik dat het vandaag de perfecte dag zou worden om de fietsonderneming te, euh, ondernemen. En wis en waarachtig, wat doet de zon en de gemiddelde krokus een mens deugd! Na een lange en saaie winter hebben we het hier echt verdiend, vind ik!

Onderweg kwam ik overigens meermaals een Deens fenomeen tegen (dat misschien ook wel Belgisch is, dat weet ik eigenlijk niet - daarover moeten stadsmensen oordelen), waarover ik jullie even wil vertellen: de zogenaamde "kolonihave" (kolonietuintje). Verspreid over de suburbs van Århus liggen clusters van zulke kolonietuintjes, en van zodra het warmer weer wordt, bruisen ze van leven. Vandaag bruisten ze vooral van kleine bloempjes. Een kolonietuintje is vooral bedoeld voor mensen die in een appartement wonen, maar toch graag zelf hun groenten en eventueel fruit of ander gewas kweken. Zij kopen een lapje grond van een kolonietuintjevereniging, waarop ze naar hartenlust hun groene vingers aan het werk kunnen zetten. Je hebt twee soorten tuintjes: bij de ene soort is het tuinhuisje dat erop staat ook echt een tuinhuisje, en bij de andere soort neigt het tuinhuisje meer naar een bescheiden bungalow. De laatste soort is veruit in de meerderheid. Des zomers trekken de trotse eigenaars van zo'n tuintje met bikini dan wel zwemshort/-broek richting kolonihave, en leggen zich na een minimum van hard tuinlabeur in de zon. Als ze daarvan genoeg hebben, trekken ze hun tuinhuisje is om een douche te nemen en schone kleren aan te trekken, waarop de barbecue van stal gehaald wordt om met vrienden en familie lekker te gaan grillen, ongetwijfeld aangemoedigd door meerdere liters Carlsberg of Tuborg. Als die sociale verplichting achter de rug is, trekt men weer het tuinhuisje in waar een lekker opgemaakt bed staat en trekt men naar dromenland. Daarvoor is het nu nog allemaal te vroeg op het jaar, natuurlijk, maar de zon van vandaag deed me eraan denken.

Om het tot slot nog even over mezelf te hebben: als ik volgende zaterdag nog in leven ben, mag het een wonder heten. Ik heb me namelijk ingeschreven voor een ph.d.-cursus linguïstiek van een week. Dat betekent dat ik een hele week de hele dag les heb (voornamelijk in het Deens - en welgemeende ouch is hier op zijn plaats), en tussen de bedrijven door ook nog zelf les moet geven, om maar te zwijgen van mijn avondlijke verplichtingen in diverse hobby-verenigingen, natuurlijk. Mentale steun wordt op prijs gesteld!

Goed Nieuws

Vandaag heb ik bericht gekregen dat ze hier nog niet van me af willen. Mijn contract wordt verlengd tot en met juli 2009, en daar ben ik errug blij om! Nu ik nog bijna tweeëneenhalf jaar voor me heb in het "yndige land" dat Denemarken heet, ben ik zeker van wat stabiliteit, en kan ik langzamerhand op zoek naar mijn eigen stekje, met mijn eigen meubels en mijn eigen gasthanddoekjes... Iedereen is dus nog steeds welkom tussen nu en 31 juli 2009!