Wo ist meine Martine?

Het zijn drukke dagen geweest, vandaar weinig beweging hier op mijn dagboek. Dan nu eindelijk making up for lost time! De reden van de drukte was het bezoek van mijn goede vriendin Constanze en haar zoontje Mathis. Conni en ik hebben elkaar hier in Denemarken ontmoet, maar dan tijdens mijn eerste verblijf hier. Het contact is nooit verloren gegaan, en nu waren we voor het eerst sinds vier jaar, met heel wat veranderingen in ons leven, weer samen in Denemarken. Haar zoontje - mijn petekindje overigens - wordt er in oktober drie en is een ongelofelijk schattig en vriendelijk mannetje. Ik kan jullie nu alvast veel vertellen over activiteiten voor ukken in de omgeving van Århus!

Vrijdag is het mini-gezinnetje aangekomen en stond er niet meer veel op het programma. We zijn gaan wandelen in Risskov, een bos dat uitkomt op de zee en eigenlijk op een boogscheut van mijn werk ligt. Daar had Mathis het ontzettend druk met autorijden, en mocht ik geregeld figureren als passagier. Zaterdag zijn we - Conni, Mathis, farmor (lett. vadermoeder, dus oma langs vaderskant - Søren, de verloofde van Conni, is afkomstig van Århus) en ik - naar een bio-tuin in Odder getrokken. In die tuin vielen er vele planten, kruiden, en fruitbomen te bezichtigen, en er was ook een kleine boerderij aan verbonden. Vooral de varkens en geitjes kregen veel bijval van het jonge front. Eén varken was in elk geval zo vriendelijk om met zijn krulstaartje te zwieren en mijn witte t-shirt zodoende van een modderkunstwerk te voorzien. Mathis heeft dan nog een uur in de zandbak gespeeld, en pannekoeken voor ons gebakken. Smullen!

Zondag hebben we - dezelfde groep, vervolledigd door oldemor, overgrootmoeder - Den Gamle By bezocht, dat is zo'n beetje het Bokrijk van Århus. De naam betekent letterlijk "De oude stad", en is wat de naam zegt: een aantal oude huisjes bij elkaar gefrommeld in een van de stadsparken. Ik had het al een keertje gezien, en was niet meer echt onder de indruk, maar toeristen moeten het toch absoluut gezien hebben, het schijnt. Bereid je dus alvast voor, toekomende bezoekers! Oldemor Inge was zo vriendelijk om mij ook uit te nodigen voor een feestmaal zondagavond bij haar thuis. Grootmoeders zijn hetzelfde in alle landen, zoveel is wel gebleken: bij aankomst werden er meteen cake en koekjes opgediend, niet lang daarna gevolgd door een werkelijk uitstekend maal met een lekker toetje. Het was echt smullen, en terwijl oldemor Inge alles aan het voorbereiden was, kroop ondergetekende doorheen heel haar appartement in een klein caroussel-spelletje met Mathis. Details kunnen niet gegeven worden, maar een speelgoedtruck en een Deense vlag waren veelgebruikte attributen tijdens het spel.

Maandag trokken we - deze keer enkel Conni, Mathis en ik - naar Aqua, een "waterwereld" in Silkeborg. Het bestond om te beginnen uit een heel groot park, waar wasberen, otters, fretjes, bevers en ooievaars huisden. Mathis mocht een uiterst bekwame gids helpen met het voederen van de beestjes en was geweldig in zijn nopjes. Voor de rest was er ook nog een indoor-gebeuren, dat bestond uit een aantal aquaria waarin heel wat vissoorten te bewonderen waren. Eén aquarium was bovenaan open en maakte het Mathis mogelijk om de vissen aan te raken. Feestje!

Gisteren was hun laatste dag in Denemarken, en er werd in stijl afgesloten met een bezoek aan Randers Regnskov, een regenwoud. Niet meteen een ecosysteem dat je Scandinavië verwacht, maar het bestaat, ik heb het gezien! Het bestaat uit drie gigantische koepels waaronder een Zuid-Amerikaans, een Afrikaans en een Aziatisch regenwoud nagebouwd is. Aapjes slingeren er langs alle kanten, gieren en papegaaien vliegen vrij rond, er fladderen heel wat vlinders... Kortom, best wel een belevenis. Qua dieren blijven mij vooral de twee zeekoeien, de albino-python, het stekelvarken, en natuurlijk - mijn favoriete Engelse woord, overigens - het aardvark bij. Tijdens het aanschouwen van laatstgenoemde, dat zich in een soort van grot bevond, werd opeens het licht uitgedaan en hing er in no time bijna een vliegende hond in mijn kapsel. Dat was wel even schrikken, maar de rest van de dag was wederom erg geslaagd!

Vanmorgen zijn moeder en zoon dan nog even op mijn werk langsgelopen om afscheid te nemen. Mathis was een beetje triestig, en ik ook! Het zal weer een tijdje duren voor ik hen weer zie, maar ik kijk al erg uit naar de volgende keer! Ik zit in elk geval niet lang alleen, want volgende week komt Jan op bezoek, en daar kijk ik ook al erg naar uit!

P.S.: Heel veel foto's van het bezoekje kunnen op photos.yahoo.com/martine_vandeneynde bekeken worden!