Van de doden niets dan goeds

Met de oudjes is gisteren ook het goede weer vertrokken. We hebben veel geluk gehad vorige week, met niet te hoge temperaturen en zonder regen, maar vrijdagavond zijn de hemelsluizen opengegaan, en voorlopig ziet het er niet naar uit dat ze gaan sluiten. Het is erg koud en nat voor de tijd van het jaar, maar wat we gehad hebben, hebben we natuurlijk gehad. En nu we de gebruikelijke weer-zever gehad hebben, gaan over op de orde van de dag. De vraag die op eenieders lippen brandt - Wat heeft die Martine vorige week nog allemaal uitgespookt?? - zal hier nu een antwoord vinden.

Tijdens de week heb ik natuurlijk al veel moeten werken. Mijn voorganger heeft zorgvuldig elk spoor van zijn verblijf hier uitgewist, zodat ik helemaal van nul moet beginnen. Dat betekent dat ik een beginnerscursus in elkaar moet flansen, teksten moet gaan zoeken voor de gevorderden, en mij in de geschiedenis van de Nederlanden moet gaan verdiepen voor het themacollege. Ik weet dus zeker wat te doen de komende weken!

Donderdag ben ik na het werk dan een koffietje - dat zich voor de gelegenheid had vermomd in een caffe latte - gaan drinken met Charlotte, een meisje met wie ik vier jaar geleden op kot zat, en zo ongeveer het enige Deense wezen dat ik ken, dat zich nog in townbevindt. Het was erg gezellig, like old times, en we zullen ongetwijfeld nog veel van elkaar zien dit jaar.

Vrijdag zijn de oudjes en ik voor de laatste keer samen gaan eten in het fantastische Italiaanse restaurant aan de rivier, genaamd Grappa (het restaurant, niet de rivier; die laatste heet, om het niet al te moeilijk te maken, de Århus å, letterlijk vertaald, jawel, de Århus-rivier). Het was gezellig, en ik ben ze erg dankbaar dat ze naar hier zijn willen komen om mijn prul te verhuizen!

Gisteren was het inkooptijd. En daarbij zal het in de toekomst aankomen op timing: je neemt de bus hier voor de deur, krijgt dan vervolgens van jezelf een 25-tal minuten inkooptijd in de Netto, en kan dan mooi de volgende bus terug nemen. En dat kan dan allemaal gebeuren met slechts één busticket. Het leven kan erg gemakkelijk zijn.

Gisterennamiddag heb ik in de plensende regen een uitstapje gemaakt naar het Moesgård-museum, dat in een prachtig natuurgebied ten zuiden van de stad ligt. Van de natuur heb ik helaas niet veel kunnen genieten, want ik had geen rubberen laarsjes bij, maar het museum heb ik van hoek tot hoek bekeken. Het is een prehistorisch museum dat allerlei archeologische vondsten etaleert, die voornamelijk uit de oertijd stammen, lees het stenen en ijzeren tijdperk. De absolute attractie van het museum is de Grauballe-man, een veenlijk dat in 1952 uit een oude turfput werd gevist door een turfer (of heten mensen die turf graven?). Na nader onderzoek bleek dat de man een dikke 2000 jaar geleden omgebracht werd en daarna in de put gegooid. Door het veen werd het lijk op een natuurlijk wijze gemummificeerd. Toegegeven, erg sexy ziet hij er niet uit, maar gezien zijn leeftijd valt dat makkelijk te vergeven. Hij is er helemaal zwart en leerachtig van geworden, en zijn haren zijn wat rood uitgeslagen. Bovendien ziet hij er wat plattekes uit door het gewicht van al het veen, en is zijn hoofd vervormd omdat er iemand per ongeluk op is gaan staan op de dag van de ontdekking, maar toch is dit het best bewaarde veenlijk dat ooit is gevonden. De permanente tentoonstelling laat zien hoe het lijk is geconserveerd, laat hele post-mortem-verslagen op je los (die gaan over de baardharen, de maaginhoud en de manier waarop hij is vermoord), en zorgt ervoor dat je alles te weten komt wat je erover moet weten. De man is waarschijnlijk een mensenoffer dat in die tijd gedaan werd om de vruchtbaarheidsgoden gunstig te stemmen. Zijn leven was toen waardeloos, nu komen er duizenden mensen per jaar speciaal naar dit museum om hem te bekijken. Het kan verkeren.

Voor de rest is er in het museum nog oorlogsmateriaal te vinden dat werd geofferd na een gewonnen veldslag bij Illerup Ådal omstreeks 250 jaar voor Christus. En dan zijn er nog wat runestenen te zien. Al bij al zeker de moeite waard! Momenteel loopt er overigens ook nog een tentoonstelling over de vikinggeschiedenis van Århus, dat door de gunstige ligging aan de kust strategisch erg belangrijk was in die tijd, maar daarvoor had ik geen tijd meer. Ik zal nog eens moeten teruggaan.

Vandaag heeft het heel de dag geregend, en heb ik dan maar wat quality time aan mezelf besteed. Opgeruimd ook, wat gepoetst, iet of wat geëxperimenteerd in de keuken, veel blokfluit gespeeld... Wat een luie zondag moet bieden! Ook heb ik met veel plezier de site bekeken van mijn ex-collegaatjes in Gent, die momenteel gebukt gaan onder de Zomercusus Nederlandse Taal en Cultuur. Veel plezier daar nog, en ik probeer de studenten hier alvast warm te maken voor een verblijf in Gent volgende zomer!